Resultaten Zahara II studie
Recent zijn de eerste twee artikelen verschenen die resultaten van de ZAHARA II studie beschrijven. Bij vrouwen met aangeboren hartafwijkingen komen zwangerschapscomplicaties en complicaties bij de kinderen meer voor dan bij gezonde vrouwen. De ZAHARA II studie werd verricht om meer inzicht te krijgen in het ontstaan van complicaties tijdens de zwangerschap, zoals hoge bloeddruk en zwangerschapsvergiftiging, maar ook het ontstaan van complicaties bij de kinderen. Dit werd gedaan door onder andere de doorbloeding van de moederkoek en van de navelstreng te meten door middel van een echo bij de gynaecoloog.
Het eerste artikel laat zien dat bij vrouwen met aangeboren hartafwijkingen de doorbloeding van de moederkoek en de navelstreng minder goed is dan bij gezonde zwangere vrouwen zonder hartafwijking. Uit dit onderzoek komt ook naar voren dat er een verband bestaat tussen de complicaties tijdens de zwangerschap (inclusief de complicaties bij de kinderen) en de verminderde doorbloeding van de moederkoek en de navelstreng. Daarnaast werd er een verband gevonden tussen een aantal hartfunctie parameters (zoals een verminderde rechter kamerfunctie voor de zwangerschap, lekkage van bepaalde hartkleppen) en verminderde doorbloeding van de moederkoek en navelstreng. Deze bevindingen laten zien dat een verminderde doorbloeding van de moederkoek en navelstreng een van de mechanismen kan zijn van het optreden van zwangerschapscomplicaties en complicaties bij de kinderen van vrouwen met aangeboren hartafwijkingen en dat een verminderde hartfunctie mogelijk bijdraagt aan de verminderde doorbloeding.
Het tweede artikel richt zich op het voorspellen van het optreden van cardiale complicaties tijdens de zwangerschap en de aanvullende waarde van de hartfalen biomarker NTproBNP. In 10% van alle zwangerschappen werden complicaties gezien, waarbij hartfalen en ritmestoornissen het meest voorkomend waren. Uit het onderzoek kwam naar voren dat behoudens het hebben van een kunstklep en een verminderde pompfunctie van de rechter kamer, ook een verhoogd NTproBNP bij 20 weken zwangerschap een risicofactor is voor het optreden van cardiale complicaties tijdens de zwangerschap. Daarnaast had het bepalen van NTproBNP een aanvullende waarde voor de risico inschatting, naast de andere genoemde risicofactoren. Dit is een belangrijke bevinding, aangezien de risico-inschatting zo steeds verder afgestemd kan worden op de patiënt en mogelijkerwijs beïnvloeden deze resultaten ook de intensiteit van de controles in de toekomst. De tijd zal dit echter uit moeten wijzen.
De onderzoekers bedanken alle patiënten en gezonde vrouwen voor hun deelname om deze fantastische resultaten te kunnen behalen.
